ایجاد روشی ارزان‌قیمت برای سنجش شنوایی نوزادان

بر اساس گزارش های روشن، کنترل شنوایی نوزادان یک کار چالش برانگیز است. زیرا آنها نمی توانند به پزشکان بگویند که چه صداهایی را می شنوند و کدام را نمی شنوند. سیستم جدیدی که از تلفن همراه، ایرپاد و میکروفون ساده استفاده می کند، راه حل ارزانی برای این مشکل ارائه کرده است.

ایجاد روشی ارزان‌قیمت برای سنجش شنوایی نوزادان

در اکثر کشورهای توسعه یافته، نوزادان با استفاده از دستگاه های ویژه برای کنترل ناشنوایی آزمایش می شوند.

این دستگاه با استفاده از اسپیکر 2 صدای مختلف را به طور همزمان در هر گوش پخش می کند. اگر شنوایی یک گوش نرمال باشد، سلول‌های مویی در آن در پاسخ به ترکیبی از زنگ‌های صدا می‌لرزند و صدای سوم ایجاد می‌شود.

این دستگاه صدای سوم را ردیابی می کند و به پزشک نشان می دهد که در گوش هدف مشکل شنوایی وجود ندارد.

متأسفانه چنین ماشین هایی بسیار گران هستند و نمی توان آنها را به طور گسترده در کشورهای در حال توسعه مورد استفاده قرار داد. در نتیجه اگر نوزاد ناشنوا باشد، والدین توجه نمی کنند و مهارت های زبانی کودک رشد نمی کند. در این مورد، سیستم جدیدی اختراع شده است.

دستگاه ذکر شده توسط محققان دانشگاه واشنگتن اختراع شده است و از دو ایرپاد معمولی استفاده می کند که دو نت مختلف را جداگانه اجرا می کند. این ایرپادها به یک دستگاه اختصاصی که حاوی یک میکروفون تجاری استاندارد است متصل می شوند. هنگامی که دو نت مختلف به طور همزمان نواخته می شوند، این دستگاه برای شنیدن نت سوم زیر هر گوش قرار می گیرد. دستگاه نیز با کابل به گوشی متصل شده و اپلیکیشن مخصوصی در آن فعال است.

جاستین چان محقق ارشد این مطالعه گفت: صدایی که از هر گوش خارج می شود بسیار کم است و گاهی اوقات اگر کودک سر خود را تکان دهد به دلیل سر و صدای محیط شنیدن آن دشوار است. ما الگوریتمی را در تلفن خود طراحی کردیم که به ما کمک می کند سیگنال را حتی در حضور نویز پس زمینه ردیابی کنیم. الگوریتم ذکر شده در واقع بر روی هر گوشی فعال است و نیازی به گوشی هوشمند پیشرفته ندارد.

این فناوری برای آزمایش شنوایی 114 نفر در 3 کلینیک شنوایی در ایالت واشنگتن استفاده شده است که 52 نفر از آنها کودکان تا 6 ماهگی بودند. نتایج آزمایش نشان می دهد که دقت این ابزار همانند سمعک های معمولی است و همه بیماران ناشنوا را شناسایی می کند.

مطالعه ای در این زمینه در Nature Biomedical Engineering منتشر شده است.

منبع: باشگاه خبرنگاران جوان

دکمه بازگشت به بالا